Verleden

Uncategorized

De scheiding was voor mij heel onverwachts en een vreselijke ervaring. Ik was net bevallen en zowel mentaal als fysiek helemaal op. Niemand wens je zo’n vechtscheiding aan met alle bijkomende emoties terwijl je zelf nog vol met hormonen zit en hebt te dealen met slapeloze nachten. Ook mijn Jip heeft het moeten ontgelden ondanks dat ik hem zoveel mogelijk heb geprobeerd te ontzien. Je houdt nu eenmaal niet alles weg bij je kind. Hoe klein ze ook zijn, ze voelen alles aan.

En natuurlijk heb ik gehuild in zijn bijzijn, ondanks dat ik dit tot een minimum probeerde te beperken. Los van alle emotionele schade had zijn vader enorme gok schulden gemaakt waar ik ook voor moest opdraaien, dat heb je als je fiscaal partner bent. De extra hypotheek stond ook op mijn naam. Achteraf gezien misschien naïef, maar ik hield van deze man en was me van geen kwaad bewust. Als je zelfs je eigen man niet kan vertrouwen, wie dan wel? Nou daar ben ik achter, niemand dus.

Je word alleen geboren en gaat alleen dood. De enige waar je altijd, maar dan ook altijd op kan terugvallen is jezelf. Het heeft echt wel even geduurd voordat ik de kracht had gevonden, maar stukje bij beetje werd ik sterker. Ik heb de bodem geraakt, maar weet nu precies waar ik heen wil en weet ook dat ik daar nooit meer naar terug wil.